Paryski nie'co'dziennik

Ciemna strona miasta

60 euro kary za zejscie do podziemi, a 140 euro - na slepe, zarosniete tory. Ziemia niczyja, swoiste no man's land, co wrzyna sie blizna rdzewiejacego zelastwa w tkanke miasta. Inny swiat, ale tez Paryz, choc miejsc tych w przewodniku nie ma. "Maly pasek", "paseczek", "opaska" - La Petite Ceinture, czyli 32 kilometry porzuconych drog kolejowych okrazajacych Miasto Swiatel. Dziecko peryferii drugiej polowy XIX wieku, ktorych krotkie odcinki od 2007 roku przerabiane sa na skwery zieleni i aleje dla pieszych. Tego lata otwarto blisko 4 kilometry takich starych torowisk usytuowanych w wykopach ponizej poziomu ulic: w XII, XIV i XVI dzielnicy, oraz miedzy ulicami Saussure i Alphonse de Neuville w XVII dzielnicy, nazywanej kiedys "Mala Polska". Miejsca gina jak ludzie. Petite Ceinture - "maly wieniec" metropolii; ow "paseczek" umarl, zostawiajac przebrzmiale echo kruchosci paryskich buntow, frywolnosc jego wypalonych milosci, impertynencje niedosnionych snow. Najpierw przewozono tylko towary szukajace swego miejsca w witrynach sklepow, pozniej zabrzmial tez blues pociagow wypelnionych ludzmi rano ziewajacymi na mysl o pracy, a wieczorem o oczach blyszczacych na mysl, co po pracy. W okresie swej dekadencji kusila juz tylko turystow wagonami ciagnietymi przez stara lokomotywe, az w latach 70. XX wieku umarla na dobre. Ostatnia stacje Belleville-Villette zamknieto w 1980 roku.

Dalej
---
(c) Tygodnik ANGORA